Verbondenheid die blijft
Toen mijn man overleed, dacht ik: hoe moet ik nu verder? De stilte in huis was overweldigend. Mijn kinderen wonen ver weg, en ik voelde me soms eenzaam. Maar de kerk was er. Mensen stuurden kaartjes, nodigden me uit om samen koffie te drinken en baden voor me.
Ik merkte dat mijn geloof juist in deze moeilijke tijd sterker werd. Ik vond troost in de liederen die we zongen en in de preken over hoop. Ik voelde dat God mij niet alleen liet.
Inmiddels ben ik weer actief in de gemeente. Ik help bij de koffieochtenden en bezoek ouderen die niet meer naar de kerk kunnen komen. Ik weet hoe belangrijk een simpel praatje kan zijn. Mijn geloof geeft me de kracht om naar anderen om te kijken, en de kerk is voor mij een plek van verbondenheid. Hier voel ik me gezien en geliefd, en dat gun ik iedereen.
61
Gerda
"Ik voelde dat God mij niet alleen liet."