Een plek waar ik mag twijfelen
Toen ik op kamers ging voor mijn studie, was ik bang dat ik mijn geloof zou kwijtraken. Thuis was de kerk vanzelfsprekend, maar hier kende ik niemand die naar de kerk ging. Toch besloot ik op zondagochtend een dienst te bezoeken in een protestantse gemeente in de stad. Dat voelde meteen goed.
Wat me vooral raakte, was dat ik hier mocht twijfelen. Ik dacht altijd dat geloof betekende dat je zeker moest weten dat God bestaat. Maar in de gespreksgroep met andere jongeren ontdekte ik dat twijfelen óók bij geloven hoort. We praten over moeilijke vragen: Hoe zit het met lijden? Waarom lijkt God soms zo ver weg? Niemand heeft alle antwoorden, maar samen zoeken we ernaar.
Daarnaast vind ik steun bij oudere gemeenteleden. Een ouder echtpaar uit de gemeente nodigde me uit om eens langs te komen. We dronken thee en hadden gesprekken over geloof en het leven. Dat voelde als familie, terwijl ik mijn eigen familie moest missen. Door de kerk weet ik: ik sta er niet alleen voor.
Lieke
"Door de kerk weet ik: ik sta er niet alleen voor."