De Perzische gemeente Kores maakt sinds een aantal jaar regelmatig gebruik van de Eben-Haëzerkerk. Na een beschrijving van een dienst nu een kennismaking met de voorganger.
Elke tweede en vierde zondag van de maand komen ze vanuit het hele land naar Apeldoorn: in Nederland wonende Iraniërs, Irakezen en Afghanen. Ze hebben gemeen dat ze Farsi spreken, veelal ex-moslim zijn en vaak leven in opvangcentra, wachtend op een verblijfsvergunning. Samen vormen ze de Koresgemeente, genoemd naar de koning over wie Jesaja (44 en 45) bijzondere dingen schreef.
De gemeente bestaat zo'n acht jaar en is sinds 2005 officieel geregistreerd. Nadat er eerst op andere plaatsen in Apeldoorn diensten werden belegd, kwam de gemeente in 2007 bij de Eben-Haëzerkerk terecht. Iedere twee weken maken zo'n tachtig tot honderd Farsisprekenden de dienst mee. Inmiddels zijn de afgelopen jaren meer dan 1000 ex-moslims gedoopt.
Voorganger van de Koresgemeente is Masoud Mohammad Amini (50) uit Harderwijk, onlangs getrouwd met de Nederlandse Cora Rikken uit Arnhem. Ze wonen in een huis van de Harderwijkse Christengemeente Sefanja, waartoe ze behoren. Ook het kantoor van de Koresgemeente is van de evangelisch-charismatische gemeente.
Op z'n veertigste kwam Masoud naar Nederland. Hij groeide op in de Iraanse hoofdstad Teheran. Zijn vader was ooit bodyguard van de familie van de sjah. Na de Iraanse Revolutie van 1979 moest de vader van Masoud zich jarenlang schuilhouden. Ze waren moslim, maar niet heel fanatiek. „Iraniërs lezen niet uit de Koran, want ze kennen geen Arabisch. En we gingen ook wel naar de rooms-katholieke kerk in Teheran, omdat de moskee te ver was."
Op enig moment trekt Masouds vader, moe van het zich schuil moeten houden, naar het westen. Aanvankelijk komt hij in Zwitserland terecht, later in Nederland. Masoud is inmiddels getrouwd. Als zijn vrouw zwanger is van hun kind, gaat ze eveneens naar Nederland, voor de bevalling. Als Masoud door problemen na een omweg in 1999 ook in Nederland aankomt voor een bezoek, blijkt zijn vrouw met hun zoontje de wijk genomen te hebben naar Canada, waar ze met een andere man leeft.
Ook komt Masoud erachter dat zijn familie – hij heeft een broer en zes zussen; sommigen in Nederland, twee in de VS, twee in Engeland– christen is geworden. Zijn vader, een broer en een zus blijken zich te hebben laten dopen. „Ik was boos op mijn vader."

Zijn vader verblijft dan in het azc in Zeewolde. Hij wordt er ziek en overlijdt voor Masouds ogen. Dat zet zijn leven op z'n kop. Ook al is het ramadan, hij stopt met vasten en bidden en gaat in de Bijbel lezen. „Ik las zo'n zestien uur per dag in de Bijbel." Na wonderlijke ervaringen (visioenen) en ontmoetingen met christenen die het azc bezoeken, komt Masoud tot het moment dat hij zich laat dopen. Een videoboodschap waarop de doop te zien is, bedoeld voor een zus in de VS, komt in handen van de islamitische controle in Iran. Masouds bedrijf in cosmetica daar wordt gesloten. Hij kan niet terug naar Teheran. „Mijn leven zou gevaar lopen." Hij probeert in Nederland een verblijfsvergunning te krijgen, maar dat blijkt heel moeilijk. Masoud wordt na een maand uit het azc gezet waar zijn vader overleed. Een jaar lang zit hij ergens op een zolderkamer, zonder douche, met weinig eten. „Ik ben toen 18 kilo afgevallen. Maar ik las de hele dag uit de Bijbel; die heb ik inmiddels 33 keer helemaal gelezen."
Masoud krijgt in 2005 op wonderlijke wijze een verlenging van zijn visum. Pas afgelopen maand heeft hij, na allerlei fasen in zijn asielaanvraagprocedure, waarover hij erg verbitterd is, eindelijk een voorlopige verblijfsvergunning gekregen. Het jaar 2005 is ook het moment waarop Masoud met kleine groepjes Iraniërs bijeenkomsten begint te beleggen. Het leidt tot de stichting van de Koresgemeente. Met het werk van deze gemeente richt Masoud zich met name op de Farsi-sprekenden uit Iran en Afghanistan. „Er is ook een grote groep Perzische christenen met een Armeense achtergrond in Nederland. Maar die hebben niet de moslimachtergrond die onze mensen hebben."
Masouds hart ligt bij degenen die het moeilijk hebben, die in gevangenissen, vreemdelingendetentie of azc's zitten. Door het hele land heen zoekt hij ze op. Veel contacten onderhoudt hij per telefoon. Hij organiseert Bijbelstudies, verspreidt Bijbels materiaal in de centra en begeleidt mensen die gedoopt willen worden.
De tweewekelijkse dienst in de Eben- Haëzerkerk typeert hij als een soort bijenkorf. „Mensen komen uit het hele land, van Middelburg en Den Helder tot Ter Apel. Sommigen leven ergens met een plaatselijke gemeente mee, maar willen zich tijdens een Perzische dienst laten dopen. En er zijn steeds weer nieuwe mensen."
Het meeleven vanuit de Eben-Haëzerkerk stelt de voorganger zeer op prijs. „We vonden het enorm leuk toen we voor het startweekend werden uitgenodigd. En de kerstpakketten zijn een groot cadeau voor de mensen." Blij zijn ze ook als er voor de Koresgemeente wordt gecollecteerd. „Vaak betalen we voor mensen het bus- of treinkaartje, zodat ze hierheen kunnen komen. We gebruiken het om evangelisatiemateriaal mee te maken. En Bijbels in het Farsi, die hebben we hard nodig. Als je dan 600 euro vanuit een collecte krijgt, kun je zestig Bijbels kopen. Daar zijn we natuurlijk heel blij mee."
De Koresgemeente heeft een eigen site: www.churchcyrus.com
Jaco van der Knijff