„Door de innerlijke bewegingen van de barmhartigheid van onze God, waarmee de Opgang uit de hoogte ons bezocht heeft." (Luk. 1:78)

Hij staat nog vóór de zaak, die oude Zacharias. Zeker, dat de tijd waar men eeuwenlang naar uitgekeken heeft is aangebroken, is goed tot hem doorgedrongen. Gabriël in de tempel was duidelijk genoeg. En toen Maria háár ontmoeting met dezelfde engel kwam verhalen, waren er weer meer stukjes op hun plaats gevallen: lang geleden gedane beloften gingen nu hun vervulling krijgen. Maar hoe precies, en wat?
Toch krijgt Zacharias bijzonder licht als hij, na maandenlang stilzwijgen, eindelijk weer wat kan zeggen. Zéggen? Hij gaat eerst en vooral zíngen. Aangevuurd door de Geest gaat de priester profeterend zingen van grote dingen.
Vóór zich ziet hij een jongetje, Johannes is zijn naam: God is genadig. Maar in de geest ziet de priester dat ándere Jongetje, nu nog verborgen in de schoot van Maria. Zijn Johannes mag Hem vooruitgaan, de weg effenen, het pad banen, het heil proclameren: vergeving van zonden voor wie berouw heeft en zich bekeert. Maar het gaat niet om Johannes, het gaat om Jezus. Want Híj belichaamt het hele heil. Hij komt Zijn volk kennis laten maken met de diepste bron van alle zegeningen die op stapel staan. Hij, Jezus, bezoekt Israël en de wereld met de innerlijke bewegingen van de barmhartigheid van God. Met wát? Met Gods innerlijke gevoelens van mededogen, Gods kloppend hart voor de wereld. Dát is de bron waaraan het heil van vergeving en genezing ontspringt.
Om stil van te worden. Jezus is de belichaming van Gods barmhartigheid. Niemand heeft ooit God gezien, maar de Heiland komt Hem ons bekendmaken. Komt ons vertellen dat Gods binnenste bruist van ontferming voor een afvallig volk, voor zondige zonen, voor helwaardige heidenen. Kan het rijker?
Hóé Jezus die boodschap komt brengen? Niet slechts als een "kindje teer", dat ook. Maar vooral als een lichtend Licht, een zuiverende Zon, een Opgang uit de hoogte. Jesaja's profetie (9:1) komt tot leven: een groot Licht verschijnt aan degenen die in het donker zitten, in de schaduw van de dood. Hij belicht, bestraalt, verlicht, verlevendigt. En Hij brengt op het juiste pad: de weg van de vrede.
Zacharias ziet veel en ver. Wij die het profetisch woord hebben, mogen nóg meer zien. Het Licht dat ons bezocht, zal ons opníéuw bezoeken. Nog eens zal Hij verschijnen. Tot heil en vrede en vreugde voor wie Zijn eerste verschijning lief kreeg.

Gij zijt de stem der profetie
sprekend van mededogen,
want eens zal ieders oog Hem zien:
de Opgang uit den hoge.
Gezegend zij de dageraad
het licht dat weldra schijnen gaat
voor wie in duister kwijnen.
Hij zal de schaduw van de dood
beschamen met zijn morgenrood.
Op aarde daalt de vrede!
(Liedboek 67:3)

Jaco van der Knijff