"Laat los en u zult losgelaten worden..." (Lukas 6:37b)

De bergrede wordt wel de grondwet van het koninkrijk van God genoemd. Jezus legt in deze toespraak uit hoe het er aan toe dient te gaan onder Zijn volgelingen.
Zo roept Hij in zijn redevoering in Lukas 6 zijn luisteraars onder andere op niet te oordelen en niet te veroordelen opdat ze zelf niet geoordeeld en veroordeeld zullen worden. Minder bekend zijn de woorden die dan volgen in Lukas 6 vers 37: "Laat los en u zult losgelaten worden." Wat moeten we daarmee? Wat moeten we loslaten en wat of wie zal ons dan loslaten?
We moeten voorzichtig zijn met een te psychologische uitleg van de Bijbel. Gemakkelijk kan dan het geestelijke aspect van de woorden van Jezus verstikt worden door allerlei -op zich misschien goede- psychologische adviezen.
Toch zijn deze woorden over het loslaten en het dan ook losgelaten worden al voor veel christenen tot zegen geweest. Een christen hoeft namelijk niet krampachtig te leven. Hij hoeft niet alles vast te houden, te controleren. Hij mag ontspannen zijn.

Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het is weer vakantietijd en dan is het de bedoeling dat we ons werk loslaten, om maar eens wat te noemen. Maar wie uit ervaring weet hoe moeilijk dàt al kan zijn, zal ook compassie hebben met mensen die veel andere zaken in hun leven maar niet los kunnen laten. Een grote teleurstelling bijvoorbeeld, een onterechte en kwetsende behandeling, overdreven verantwoordelijkheidgevoelens voor anderen, of een partner die je de rug heeft toegekeerd. De lijst is met talloze voorbeelden uit te breiden. En hoe duidelijk we ook tegen elkaar zeggen dat we het los moeten en mogen laten, het lukt niet. Het lijkt wel alsof de gevoelens ons gijzelen. Alsof ze ons niet los willen laten.
Laat los, zegt Jezus. Pas dan zul je ervaren dat het jou loslaat. Geef de zorg van zaken die je benauwen over aan God en je zult ondervinden dat wat eerst als een knellende band alle leven in je dreigde te verstikken, langzaam losser wordt.

Het grote wonder van het evangelie is dat wij, in vertrouwen op God, datgene mogen loslaten wat ons dreigt te verstikken in de vaste wetenschap dat God óns nóóit loslaat. Hoezeer wij het ook verdienen, toch laat Hij nooit varen -laat Hij nooit los- wat Zijn hand begon. “Als wij ontrouw zijn, blijft Hij getrouw; Hij kan Zichzelf niet verloochen.” (2 Tim. 2:13)

Soms neemt een dokter of een therapeut wel eens zijn toevlucht tot het geven van een dwingend advies aan een patiënt die maar niet luisteren wil. "En nu gaat u precies doen wat ik zeg..."
In Lukas 6 is er zo'n dwingend advies van Jezus Zelf: "Laat los!" En de Heiland geeft er een belofte bij die geen enkele dokter of therapeut ter wereld doen kan: "en gij zult losgelaten worden."

Wim van Egdom