“Met dank aan onze God mogen wij terugkijken op een fijne tijd met de jongeren uit onze zustergemeente. Hij heeft het mogelijk gemaakt dat wij samen Pasen konden vieren. We danken Hem dat Hij onze gasten heeft gespaard op de lange reis naar Apeldoorn en terug naar Roemenië. De koor- en bandleden hebben zich bij ons welkom gevoeld en hebben genoten van (hernieuwde) ontmoetingen, de hartelijkheid in de gastgezinnen, de smakelijk bereide maaltijden en de inzet van velen die het programma mogelijk maakten. Dit alles is bij onze Hongaarse vrienden niet onopgemerkt gebleven. Wij delen graag met u de volgende reacties die wij uit zowel Udvarfalva als uit onze eigen gemeente ontvingen:
Fodor Marta: Hoewel ik voor de derde keer in Holland was, ontdek ik iedere keer weer nieuwe dingen. Ik verbleef bij een aardige, liefhebbende familie en een fijne kerkelijke gemeente. Ik heb gevoeld dat men om ons geeft.

Sarosi Pal: Voor mij was het erg belangrijk om de liefde van de gastgezinnen te ervaren. Het was voor mij een speciaal moment om samen met het koor en de band onze grote God te loven en voelde daarbij Zijn aanwezigheid.
Nagy Andrea: Ik heb van het verblijf in Holland heel erg genoten. Ik voelde de aanwezigheid van God en kwam thuis met fijne herinneringen en een hart vol blijdschap.
Varga Szabi: Iedere keer als ik naar Holland ga is dat een speciaal gevoel. Ik heb echt van alles genoten en vooral van ‘onze’ familie, het zingen en de bijbelstudies: in één woord geweldig! Toen we “You raise me up” zongen, voelde ik dat God erbij was en ik bedank iedereen voor deze fijne tijd.
Keke Alexander: Alles was goed georganiseerd. We hebben plezier gehad en de boottocht was uniek. We voelden jullie liefde, waar we ook waren.
Hans en Joke Leune: Het was voor ons de eerste keer dat wij gasten van het koor en de band hadden, maar wat ons betreft niet voor de laatste keer! Wij hebben enorm genoten van de contacten met hen. Bij ons logeerden Arpi (23), de pianist en Zolti (19), een student op een technisch college. Het waren aardige jongens met wie wij in het Engels redelijk konden communiceren. Het was boeiend en leerzaam om de verschillende culturen waarin we leefden met elkaar te vergelijken. Zo heeft de gemeente Udvarfalva, hoewel beslist gereformeerd, minder strenge opvattingen over de zondagviering. Daartegenover is er naast de twee zondagse kerkdiensten ook op zaterdagavond en maandagmorgen een korte bijeenkomst. Opvallend is ook dat de predikant na afloop van de zondagse diensten in de open lucht op het kerkplein nog een kort woord spreekt omdat daarmee aan te geven dat de gemeente een Woord voor de wereld heeft. Ondanks de verschillen voelden we ons geestelijk gezien toch één en konden we over de gehoorde preken goed met elkaar spreken. Fijn was het met elkaar ook onze maaltijden te besluiten met gebed in het Nederlands, Engels en het Hongaars! Hoewel ons was gewaarschuwd dat de jongeren wel verlegen zouden zijn, was dat bij ons niet het geval; wel waren zij bescheiden. Zo is het bij hen de gewoonte om bij het warme eten ook brood (met zout) te eten. Voor de zondagmiddag hadden wij in overleg een heerlijke maaltijd met diverse gerechten klaar gemaakt. Daardoor liepen wij niet het risico dat we hen iets zouden voorschotelen wat zij niet lusten. Alleen…het brood waren wij vergeten. Hun bescheidenheid verhinderde hen echter niet om om enkele sneden brood te vragen. Achteraf bijzonder dat wij ons ook hadden aangemeld om deel te nemen aan het kerkenraadsweekend in Udvarfalva. Wij waren dan ook door de jongelui uitgenodigd om een tegenbezoek te brengen aan hun ouders. De ontvangst daar was meer dan hartelijk en we werden overladen met haast te uitgebreide schalen met versnaperingen bij de koffie en thee. ’s Lands wijs, ‘s lands eer…, uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend. En dan te bedenken dat de levenstandaard daar vele malen lager is dan in ons rijke Nederland! Kortom, het was heel goed op deze wijze met elkaar in contact te komen en van elkaar te leren.
Dank voor uw betrokkenheid als gemeentelid, in welke vorm dan ook! We bidden voor een blijvend goed contact met de jongeren en hopen op een weerzien!

Namens de organisatie,
Marjan de Jong-Kraaijeveld.